Over ruimte, ongemakkelijke gevoelens en onzekerheid

ruimte en onzekerheid
Nu ik een tussenjaar heb, voel ik hoe waardevol het is om écht tijd te hebben. Ik heb jaren hard gewerkt voor school en mijn dagen zaten vaak heel vol. Ik heb ongelooflijk veel mooie herinneringen aan de afgelopen jaren, maar wat is het fijn om nu mijn eigen weg te kunnen bewandelen en mijn leven zelf verder in te kunnen kleuren…
Ik ben nu veel met mijn boek bezig, ontmoet leuke mensen, volg rijlessen, doe een korte studie tot kinderyogadocente en daarnaast heb ik RUIMTE. Ruimte om te ontwikkelen, rust te ervaren en inspiratie op te laten komen. Ik had nooit verwacht dat ik, nu we al maanden verder zijn, nog steeds heel gelukkig kan worden van een dag waarin ik niks heb gepland en alles nog open ligt…

Ik heb gemerkt dat deze stilte ervoor zorgt dat ik mijzelf in een sneltreinvaart nog beter leer kennen. Patronen, werelden van gedachten en gevoelens vallen veel meer op en kan ik niet meer negeren. In de afgelopen jaren verdween dit wat vaker naar de achtergrond of ging het op in het geroezemoes en de drukte van alledag.
Ik ben mijzelf tegengekomen in de afgelopen maanden, maar dat heeft mij ook veel gebracht. Negatieve gedachtes over mijzelf en mijn lichaam heb ik nu met steeds met meer liefde omarmd. Daarvoor probeerde ik dat wel, maar ik had vaak te weinig ruimte om dit met rust te doen. Nu kwamen er veel vragen in mij op. Waarom is deze onzekerheid er? Wanneer is het ontstaan? Wanneer voel ik mij vrij van deze gevoelens en hoe kan ik onvoorwaardelijk van mijzelf gaan houden? Ik stelde mijzelf vragen en vond ook antwoorden door veel te praten.
Ik laat negatieve gedachtes over mijzelf steeds sneller los, maar dat proces ging niet zonder slag of stoot. Ik kon niet altijd met liefde naar mijzelf kijken. Ik heb ook gevochten tegen gedachtes en gevoelens van onzekerheid, pijn en afwijzing. Ik heb ze willen verstoppen, negeren, maskeren… Ik heb veel tranen laten stromen als ik mij niet goed voelde of een knuffel ontving en warme woorden hoorde. Een jaar geleden kon ik deze tranen nog vaak tegenhouden en inslikken. Nu kon ik ze niet meer tegenhouden. Ik stond soms versteld van de hoeveelheid tranen. Het voelde overweldigend en onwennig, maar het luchtte ook heel erg op. Ik liet de spanning, die hand in hand ging met mijn onzekerheid, los.
Volledige acceptatie voor wie ik ben, vanbuiten en vanbinnen, is voor mij een weg van vallen en opstaan. Toch heb ik het gevoel dat de pijnlijke angel uit het ongemakkelijke gevoel is getrokken en ik nu steeds dichterbij mijn zon kom te staan.
Wat ben ik dankbaar dat dit tussenjaar daar mij de ruimte voor geeft. Ruimte om los te laten, mijzelf nog beter te leren kennen en vooral om heel erg te GENIETEN!
Heb jij ook wel eens ervaren hoe fijn stilte, ruimte en vrijheid is? Kwam jij jezelf dan ook tegen?
Ik wens je een heerlijke week toe en een fantastisch 2019…
Liefs!
Jis

4 gedachten over “Over ruimte, ongemakkelijke gevoelens en onzekerheid

  1. Ik vind dit stuk echt prachtig. Ik heb zelf ook voor een tussenjaar gekozen. Ik heb ruimte nodig, zei ik. En die heb ik gemaakt!
    Ik ben blij dat ik jouw blog heb gevonden. (Via Instagram)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s