Even langzaamaan

Bloemen in zonlicht (2).jpg
Ken je ook dat gevoel van vertragen? Dat je even niet meer meegaat in de drukte van alledag? De deur sluit voor de social media met alle mooie plaatjes en de rest van het internet ook even uit je leven verband? En dat er dan een deur open gaat voor ruimte, meer vertraging en vooral: inspiratie?

Ik had dat gevoel vandaag. Ik had een veel te kort nachtje gehad (hallo vijf uur slaap en hallo moe hoofd) en ik had eigenlijk het gevoel dat het een dag werd vol niks doen en bankhangen. Terwijl ik eigenlijk helemaal geen type ben die dat graag doet, maar mijn vermoeide benen leken daar in de ochtend nog anders over te denken. Toch gingen ze na de lunch opeens weer meedoen en pakte ik de fiets naar de stad (ja, mijn benen waren opeens heel lief voor me). Vanaf dat moment begon de vertraging echt in te dalen. En dat klinkt misschien saai, duf en niet spannend. Maar eigenlijk was het juist fijn en alles behalve saai. Ik was even afgesloten van de snelle media en alle andere dingen die altijd maar dóór gaan en had even echt tijd. Tijd om te ontspannen en te genieten. Ik las een tijdschrift, dronk thee in mijn favoriete koffietentje en liep op m’n gemak door de stad. Waar anders veel gedachtes of gesprekken mijn aandacht kregen, had ik nu echt aandacht voor alles om mij heen…:
Vrolijk spelende, rennende kinderen
Een moeder en dochter arm in arm
Een leuke ober met twinkelende ogen
Vriendinnen in gesprek over die broek die ze zo graag wilden kopen
Gehaaste mannen in pak
Een  vrouw die haar oude vader helpt met het uitzoeken van een ‘zeer praktische’ agenda
Een man die toeterend zijn neus snuit
Een jonge moeder die met haar kind praatte over van alles en nog wat
Het was leuk om te zien.
Tussendoor dacht ik na over mijn tussenjaar. Het jaar na de examens. Ik kreeg nieuwe ideeën. Ik kreeg inspiratie voor een reis die nog niet uitgewerkt is, maar in mijn hoofd wel steeds meer vorm begint te krijgen. Inspiratie die opkwam, puur omdat ik even die deur van ‘snel, snel, snel’ dicht had gedaan en de deur naar ‘genieten en vertragen’ had open gedaan. Ik denk dat ik die deur eens vaker opzoek…
Liefs, Jis

2 gedachten over “Even langzaamaan

  1. Lieve Jis, wat weer een mooie overpeinzing!
    Hoe gaat het met je SE’s? Alles goed op de rit?
    En ik ben ook heel benieuwd naar je ideeen over je tussen jaar!! Bij Chaz begint dat ook langzaam wat vorm aan te nemen ….
    Dikke kus!

    Like

    1. Dankjewel! 😉 Goed! Ben blij als ik straks de boeken weg kan doen, maar nu nog gewoon even doorgaan…
      Aah leuk! Ik heb er wel echt veel zin in…
      Liefs terug..!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s